ΡΡ: Μπορείτε να μας πείτε λίγα πράγματα για τον εαυτό σας; α. Π.χ. το όνομά σας, από πού είστε
ΓΗ: Με λένε Ήλια, μένω στην Νέα Σμύρνη, έχω 2 παιδιά, δουλεύω στον Δήμο
ΡΡ: Τι σας παρακίνησε να συμμετάσχετε στο πρόγραμμα;
ΓΗ: Η πρώτη επαφή ήταν εντελώς τυχαία, είχα έρθει για μια εξέταση παιδιού και συναντηθήκαμε και όταν μου είπατε τι είναι αυτό το πρόγραμμα και σε τι αποσκοπεί, μου φάνηκε μια εξαιρετική ιδέα και δεν το σκέφτηκα καν 2η φορά να συμμετάσχω.
ΡΡ: Πώς ήταν η εμπειρία σας μέχρι τώρα; Σας έχει εκπλήξει κάτι;
ΓΗ: Εννοείται με έχει εκπλήξει και θετικά και αρνητικά. Η εμπειρία μου το να με παρακινεί κάποιος να κάνω βασικές εξετάσεις και απλές εξετάσεις ήταν το θετικό κομμάτι, και το αρνητικό είναι ότι έρχεσαι σε μια συνειδητοποίηση ότι δεν κάνουμε τίποτα για τον εαυτό μας. Θα μπορούσαμε να κάνουμε όλοι 1 φορά το χρόνο εξετάσεις αλλά δεν το κάνουμε, αν δεν μας παρακινήσει κάποιος. Αυτό ήταν το αρνητικό για εμάς που δεν δίνουμε σημασία σε απλά πράγματα που χρειαζόμαστε.
ΡΡ: Έχετε παρατηρήσει κάποιες αλλαγές ή οφέλη από τότε που συμμετέχετε στο πρόγραμμα;
ΓΗ: Έχω παρατηρήσει αρκετές αλλαγές. Γενικά από πάντα προσπαθούσα να είμαι σε ένα καλό δρόμο όσο αφορά την διατροφή μου. Όχι ακρότητες. Να προσέχω όμως κάποια πράγματα. Απλά αυτά που ήταν συγκεχυμένα στο μυαλό το δικό μου, μου τα ξεκαθαρίσατε τόσο καλά. Οι επαφές που είχα μαζί σας και με τις γνώσεις και την ιδιότητα σας, μας έβαλαν σε ένα δρόμο, πάρα πολύ καλό, να προσέχουμε ακόμη παραπάνω. Αυτά τα πράγματα τα έχω υιοθετήσει και τα θυμάμαι μέχρι και σήμερα.
ΡΡ: Υπήρξαν κάποιες προκλήσεις στην πορεία; Αν ναι, πώς τις αντιμετωπίσατε;
ΓΗ: Υπήρχαν προκλήσεις και ακόμη υπάρχουν. Οι άνθρωποι πάντα λειτουργούμε κόντρα στο εαυτό μας. Το ωράριο της δουλειάς μου είναι ακόμη πιο δύσκολο σε σχέση με το πως ήτανε, διότι είμαι όλο το βράδυ ξύπνια. Οπότε το να προσαρμοστώ και διατροφικά και ως προς τις δουλειές που έχω να κάνω είναι μια πρόκληση μέχρι και σήμερα. Αλλά και συνήθισα και προσπάθησα και συζήτησα, όλα αυτά βοηθήσανε στο να μπορώ να λειτουργώ όσο καλύτερα γίνεται.
ΡΡ: Τι ελπίζετε να συμβεί στη συνέχεια — είτε για εσάς είτε για το πρόγραμμα στην κοινότητά σας;
ΓΗ: Θα ήθελα πάρα πολύ να συνεχιστεί αυτό το πρόγραμμα μου κάνατε. Είχαμε συνηθίσει, είχαμε ποντάρει, είχαμε ακουμπήσει σε αυτό και μας ήρθε πολύ άσχημα που σταματήσαμε οφείλω να σας ομολογήσω. Μακάρι να συμμετείχαμε όλοι οι άνθρωποι σε ένα αντίστοιχο πρόγραμμα. Γιατί πολλοί το λέμε ότι θέλω να αλλάξω αυτό, θέλει να αλλάξω εκείνο, θέλω να προσέξω και εν τέλη δεν προσέχει κανείς. Όταν όμως έρθεις αντιμέτωπος με ένα χαρτί εξετάσεων αλλά και με ένα άτομο ειδικό που να έχει διάθεση να σου εξηγήσει, να σου εμφυσήσει την προσοχή σε αυτά που έχεις να κάνεις, θέλω να πιστεύω ότι στον περισσότερο κόσμο θα κάνει κάποια διαφορά. Ήταν τρομερή η βοήθεια σας, μακάρι να γινόταν ξανά κάτι αντίστοιχο.
****
RR: Can you tell us a few things about yourself? For example, your name and where you're from.
GH: My name is Ilia. I live in Nea Smyrni, I have two children, and I work at the Municipality.
RR: What motivated you to participate in the program?
GH: The first contact was completely by chance. I had come in for my child to have an examination and we met. When you explained what the program was about and what it aimed to achieve, I thought it was an excellent idea and I didn’t even think twice about participating.
RR: How has your experience been so far? Has anything surprised you?
GH: Of course I’ve been surprised, both positively and negatively. The positive part was having someone motivate me to do basic and simple medical tests. The negative part is realizing that we don’t do anything for ourselves. We could all do check-ups once a year, but we don’t—unless someone encourages us. That was the negative realization for us, that we don’t pay attention to simple things we actually need.
RR: Have you noticed any changes or benefits since participating in the program?
GH: I’ve noticed several changes. In general, I always tried to stay on a good path regarding my diet—not extremes, but being mindful of certain things. However, the things that were confused in my mind were clarified so well by you. The interactions I had with you, along with your knowledge and professional expertise, put us on a very good path to be even more careful. I’ve adopted these habits and I still remember and follow them to this day.
RR: Were there any challenges along the way? If so, how did you deal with them?
GH: There were challenges, and there still are. People often act against their own best interests. My work schedule is even more difficult now than it used to be, because I stay awake all night. So adapting both my diet and my daily responsibilities has been a challenge up to this day. But I adjusted, I tried, and I discussed things—everything helped me function as well as possible.
RR: What do you hope will happen next—either for yourself or for the program in your community?
GH: I would very much like this program to continue. We had gotten used to it, we had relied on it, we had leaned on it, and I must admit it felt very bad when it stopped. I wish everyone could participate in a similar program. Many of us say we want to change this or that, that we want to take better care of ourselves—but in the end, no one really does. However, when you are faced with your test results and with a specialist who is willing to explain things and instill in you the importance of what you need to do, I believe it can make a difference for most people. Your help was tremendous—I truly wish something similar could happen again.